Granieten mijnbouwstappen en technische vereisten

Granietwinning wordt over het algemeen onderverdeeld in de volgende stappen:

Granietwinning, allereerst, volgens de voorwaarden van de hulpbronnen en de marktvraag, selecteer het eerste mijngebied, bepaal de mijngrens, productieschaal van de mijnbouw, mijnwerksysteem, enz. Mijnen worden uitgevoerd op basis van een uitgebreide analyse van de natuurlijke omgeving, economische en technische voorwaarden. Het mijnbouwproces kan worden onderverdeeld in ontwikkeling, transport, strippen en mijnbouw.

1. Ontwikkeling, transport en belading

De taak van ontwikkeling en transport is om de transportroute tussen het mijnbouwindustriegebied en de werkstappen in het mijnbouwgebied en de transportroute naar de afvalrotsstort te openen. Veelgebruikte methoden voor ontwikkeling en transport in granietopenbouwmijnen zijn:

(1) Snelwegontwikkeling, autotransport, die flexibel is en de efficiëntie van laadapparatuur ten volle kan benutten en op grote schaal wordt gebruikt.

(2) Sleufloze ontwikkeling mastkraan hijsen. Bij deze methode is het niet nodig om een ​​transportsleuf van het oppervlak naar de mijnbouwstap te graven, en laadt de transportapparatuur direct met een mastkraan. Deze methode vereist een kleine hoeveelheid techniek en lage investeringen, maar wordt beperkt door de capaciteit en het werkbereik van de mastkraan en heeft een slechte flexibiliteit.

Bovendien, Er zijn ook methoden zoals het transport van een trolley op de snelweg met een hellingslier en het gecombineerde ontwikkelingstransport van auto's en mastkranen op de snelweg.

Er zijn twee soorten laadapparatuur voor het laden van grondstoffen op transportapparatuur: vast en mobiel. Mastkranen zijn vast. Ze hebben een grote hijshoogte en een grote hijscapaciteit, en kunnen zowel voor het laden als het transport worden gebruikt. Rupskranen en bandenkranen zijn mobiel laadapparatuur. Ze zijn flexibel en wendbaar, maar hebben een kleine hijshoogte en een kleine hijscapaciteit, en zijn niet geschikt voor het laden van grote ruwe materialen. Het transport van mijnafval wordt meestal gedaan met handkarren, voorladers, bulldozers, kranen, auto's en andere apparatuur.

2. Ruwstofwinning kan grofweg worden onderverdeeld in de volgende processen:

(1) Dagbouwverwijdering: Het is het proces van het verwijderen van de bovenlaag en de niet-ertsachtige rotslaag die het erts bedekt om ertswinning te vergemakkelijken. Tegenwoordig, de meeste mijnen gebruiken handmatige verwijdering, en slechts enkele mijngebieden gebruiken mechanische verwijdering zoals bulldozers en wielladers.

(2) Scheiden: Het is het tweede proces van het scheiden van de strookblokken van het oorspronkelijke gesteente van de ertslaglaag. Beperkt door de schaal en productiemethoden van bestaande mijnen, Mijnbouw maakt in wezen gebruik van twee methoden: Handmatig boren en gecontroleerd opblazen. De methode van handmatig boren en splijten is het gebruik van traditioneel handmatig boren en wigsplijting. Deze methode is arbeidsintensief en inefficiënt, maar heeft een hoge afvalratio en is gemakkelijk te vormen; De methode van gecontroleerd opblazen is het gebruik van een handbediende pneumatische boor om gaten te boren en zwartkruit of kleine buskruitrollen te gebruiken voor gecontroleerd opblazen.

(3) Omkeren: Het omdraaien van het strookblok om het snijden en scheiden te vergemakkelijken. Er zijn veel gereedschappen voor het omkeren, Inclusief handmatige krikken, Hydraulische steenheffers, Luchtkussens, Trekmethoden, enz. Tegenwoordig, de belangrijkste methoden die in mijnen worden gebruikt zijn hefbomen en tractiemethoden.

(4) Desintegratie en segmentatie: het verdelen van het strookblok in bladen of afval volgens de vereiste schaal. De desintegratie- en segmentatiemethoden lijken ruwweg op de scheidingsmethode, voornamelijk met handmatige wiggen, boren en splijten, gecontroleerd opblazen en andere methoden.

(5) Vormgeven: Vormgeven is het verwerken van de gespleten bladen tot afgewerkt afval dat voldoet aan de schaal door middel van bepaalde bewerkingen. Vormgevingsmethoden omvatten handmatig hameren, kleine draagbare boren, draagbare rotsboren, parel-diamantzaagdraden, vormgevingsmachines, enz. Tegenwoordig, de methoden die door mijnen worden gebruikt zijn voornamelijk eenvoudige methoden zoals handmatig hameren en beitelen, zonder mechanische bewerking.

(6) Liften en laden: Het is het proces van het transporteren van het verwerkte ruwe materiaal naar het transportmiddel. Er zijn veel soorten hijsgereedschappen. Tegenwoordig, de meeste mijnen gebruiken mastkranen, en een paar mijnen gebruiken ook vrachtwagenkranen, laders, en rupskranen.

(7) Modderverwijdering: Het is het proces waarbij de gemalen niet-ruwe steen wordt weggevoerd van de verwerkingsplaats van de grondstof.

Technische vereisten voor granietwinning

Onder normale omstandigheden, wanneer de productiestripverhouding ongeveer is 0.3, Het minimale economische grondstoftarief van granietmijnen is 15% naar 25%.

(1) Wanneer een mobiele kraan wordt gebruikt in het mijnbouwgebied, de staphoogte is 4 tot 6m; wanneer een kleine mastkraan wordt gebruikt, de staphoogte is kleiner dan of gelijk aan 14m; wanneer een grote mastkraan wordt gebruikt, de staphoogte is kleiner dan of gelijk aan 62m. De staphellingshoek is over het algemeen 90°, en de uiteindelijke hellingshoek wordt bepaald op basis van de stabiliteit van de rotsmassa.

(2) De breedte van de stenen strook wordt bepaald op basis van de prestaties van de mijnapparatuur, de afvalvoorschriften en de scheurvoorwaarden, en is over het algemeen 1 tot 3 m.

(3) De lengte van het werkfront is over het algemeen 5 tot 15 m voor handmatige mijnbouw en 15 tot 20 m voor mijnbouw met vlam-snijdmachine. De minimale werkplatformbreedte: over het algemeen 20 tot 25 m.

Over het geheel genomen, wordt het huidige mijnwerk voornamelijk uitgevoerd in een semi-gemechaniseerde en semi-handmatige toestand, en is er nog geen bepaalde schaal gevormd, en ontbreekt er een eenheid en systematiek in het beheer.